حرف های ناگفتنی

حال و هوایی میباشد در تشییع شهدا .... هم شور هست- هم احساس- هم غربت آنهایی که دل در گرو شهدا داشتند چه زیبا دل ربایی می کردند از ملائک ... و... گاهی اوقات فکر می کنم کاش شهدای گمنام در همان خاک غریبی که مدفون دیار غربت بودند می ماندند و به این شهرهای غرق شده در دنیا پرستی باز نمی گشتند ... آخر آنجا مادرشان زهرا (س)- هم او که گمنام است مرقد شریفش ... به آنها سر می زد .... این نه یک ترسیم ذهنی بلکه واقعیتی است که یکی از شهدا (مفقود الاجسد) پس از پیدا شدن جنازه اش و شناسایی و تحویل آن به مادرش بعد از مدتی به خواب مادرش می آید و ناراحت است مادر شهید دلیل ناراحتی اش را می پر...

ادامه مطلب